Στην αρχή ήταν το "Μοναχός Σου Χόρευε Κ' Όσο Θέλεις Πήδα"
Μετά ήταν πάλι το "Μοναχός Σου Χόρευε Κ' Όσο Θέλεις Πήδα" για αρκετό καιρό ακόμη
Μετά έχασε το ενδιαφέρον ο χορός
Και ήθελες κάποιον να ανταγωνιστείς στον χορό
Και μετά κάποιον να σε βοηθήσει να πηδήξεις πιο ψηλά απ'ότι μπορούσες μόνος
Μετά όμως κουράστηκε να σε κρατάει και απαίτησε να σταματήσεις να χορεύεις
Και ήρθαν κι άλλοι πολλοί να χορεύουν και ήταν κάτι κοινό πια
Τότε έφυγες και πήγες πιο κει
Και μετά ήταν πάλι το "Μοναχός Σου Χόρευε Κ' Όσο Θέλεις Πήδα"
4 σχόλια:
so you think you can dance??
Πολύ καλό! μ' αρέσει.
Μελαγχολικό αλλά οι "κινήσεις" του "ήρωα" είναι λογικές κατ'εμέ...
πολύ καλο!
Δυσκολεύομαι να κατανοήσω το λόγο γραφής της παρούσας συλλογιστικής πορείας...
Δική σου έμπνευση? Κάτι μου θυμίζει και όχι μόνο το συναίσθημα...
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις το λόγο ύπαρξης του WTF??! !(<- αυτό είναι το δικό μου θαυμαστικό!)
Φαίνεται ότι η συγγραφέας ψάχνει να βρει το ιδανικό μέρος για διακοπές.
Άγιο Όρος ("μοναχός") ή Ρόδος ("πήδα")?
Καταλαβαίνω, σκέφτεσαι πουυύ να τρέχεις στο Άγιο Όρος, να αρπάξει και καμια φωτιά και να σε κλαίνε και οι ρέγγες; Δεν πας καλύτερα στη Ρόδο που έχει και θάλασσα;
Αλλά απ' την άλλη ..τι δουλειά έχει μια θεά ανάμεσα σε εμάς τους θνητούς; *blush*
Δημοσίευση σχολίου